தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டம்: உச்ச நீதிமன்றத்தில் மாறுபட்ட தீர்ப்பு

தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டம்: மாறுபட்ட தீர்ப்பு என்ன?

தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் மற்றும் பிற தேர்தல் ஆணையர்கள் (நியமனம், பணி நிபந்தனைகள் மற்றும் பதவிக்காலம்) சட்டம், 2023-இன் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடித்தன்மையை எதிர்த்துத் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஜெயா தாக்கூர் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் வழக்கில், உச்ச நீதிமன்றம் செப்டம்பர் 23, 2026 அன்று மாறுபட்ட (split) தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது என்று சட்டச் செய்தித் தொகுப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. அமர்வில் நீதிபதிகள் வெவ்வேறு முடிவுகளை எட்டியதால், வழக்கு இறுதித் தீர்வை அடையவில்லை. தேர்தல் ஆணையர்களை யார் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்ற கேள்வி இந்திய ஜனநாயகத்தின் மையப் பிரச்சினை என்பதால், இந்தத் தீர்ப்பு நாடு முழுவதும் கவனம் பெற்றுள்ளது. மாறுபட்ட தீர்ப்பு என்றால் என்ன, அது வழக்கின் நிலையை எவ்வாறு பாதிக்கிறது, அடுத்து என்ன நடைமுறைகள் உள்ளன என்பதை இக்கட்டுரை எளிய தமிழில் விளக்குகிறது. இங்குள்ள தகவல்கள் சட்டச் செய்தித் தொகுப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்பதை வாசகர்கள் கவனத்தில் கொள்ளலாம்; தீர்ப்பின் முழு உரையைப் படிப்பது மிகவும் நல்லது. இந்த வழக்கு தேர்தல் ஆணையத்தின் நம்பகத்தன்மையுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது என்பதால், அரசியல் கட்சிகளும் சட்ட அறிஞர்களும் இதைக் கூர்ந்து கவனிக்கின்றனர். தீர்ப்பின் சட்ட நுணுக்கங்களை அறிந்துகொள்வது வாக்காளர்களுக்கும் பயனளிக்கும். இது ஜனநாயக அமைப்புகளின் நடுநிலைமைக்கு அடிப்படையான கேள்வி என்பதால், வாசகர்கள் நீதிமன்ற அறிவிப்புகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்றலாம். புதிய தகவல்கள் வெளியானால் இங்கு புதுப்பிக்கப்படும். இதையும் மனதில் கொண்டு செய்திகளைப் படிப்பது நல்லது. தீர்ப்பின் தாக்கம் குறித்த தகவல்களை இங்கு தொடர்ந்து வெளியிடுவோம்.

வழக்கின் பின்னணி

இந்தச் சட்டத்தின் வரலாறு 2023 மார்ச்சில் அனூப் பரன்வால் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் வழக்கில் உச்ச நீதிமன்ற அரசியல் சாசன அமர்வு வழங்கிய தீர்ப்பிலிருந்து தொடங்குகிறது. அந்தத் தீர்ப்பில், நாடாளுமன்றம் சட்டம் இயற்றும் வரை பிரதமர், மக்களவை எதிர்க்கட்சித் தலைவர், இந்தியத் தலைமை நீதிபதி ஆகியோர் அடங்கிய குழுவின் பரிந்துரையின்படியே ஆணையர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் வழிகாட்டியது. அதன் பிறகு 2023 டிசம்பரில் நாடாளுமன்றம் புதிய சட்டத்தை நிறைவேற்றியது; அதில் தலைமை நீதிபதிக்குப் பதிலாகப் பிரதமரால் பரிந்துரைக்கப்படும் ஒரு மத்திய அமைச்சர் குழுவில் இடம்பெறுவார் என்று வகுக்கப்பட்டது. இதனால் நீதிமன்றம் வகுத்த சமநிலை மாறிவிட்டது என்று மனுதாரர்கள் குற்றம் சாட்டினர். நாடாளுமன்றம் சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் பெற்றது என்பதால், அந்தச் சட்டம் செல்லுமா என்பதே நீதிமன்றத்தின் முன் இருந்த கேள்வி. தேர்தல் ஆணையர்களின் நியமனம் நீண்ட காலமாகவே நிர்வாகத்தின் முடிவாகவே இருந்து வந்தது; குடியரசுத் தலைவர் பிரதமரின் பரிந்துரையின்படி நியமித்து வந்தார். இந்த நடைமுறையில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லை என்ற விமர்சனம் பல ஆண்டுகளாக இருந்தது. தினேஷ் கோஸ்வாமி குழு உள்ளிட்ட பல குழுக்கள் இதற்குச் சீர்திருத்தங்களைப் பரிந்துரைத்தன. அந்தப் பின்னணியிலேயே உச்ச நீதிமன்றம் 2023-இல் தலையிட்டது. இந்தப் பின்னணி தெரிந்தால் வழக்கின் முக்கியத்துவம் தெளிவாகப் புரியும். ஆணையத்தின் சுதந்திரம் என்பது வெறும் சட்டப் பிரச்சினை அல்ல; ஒவ்வொரு வாக்காளரின் நம்பிக்கையுடனும் தொடர்புடையது என்பதையும் இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இதனால் வழக்கின் முக்கியத்துவம் மேலும் தெளிவாகிறது.

தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சங்கள்

• ஜெயா தாக்கூர் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் மாறுபட்ட தீர்ப்பை வழங்கியது.
• தேர்வுக் குழுவின் அமைப்பை நிர்ணயிக்கும் பிரிவு 7 முக்கியமாகச் சவாலுக்கு உட்பட்டது.
• பெரிய அமர்வுக்கு அனுப்புவது குறித்து நீதிபதிகள் மாறுபட்ட கருத்து தெரிவித்தனர்.
• நிரந்தர ஐந்து நீதிபதிகள் அரசியல் சாசன அமர்வு அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று பரிந்துரை.
• தீர்ப்பை மறுபரிசீலிக்கக் கோரித் திருத்த மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

சட்டம் நிறைவேறியது முதல் திருத்த மனு வரை

1. மார்ச் 2023 – அனூப் பரன்வால் வழக்கில் நியமனக் குழு குறித்த வழிகாட்டுதல்.
2. டிசம்பர் 2023 – தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டம் நிறைவேற்றம்.
3. செப்டம்பர் 23, 2026 – உச்ச நீதிமன்ற மாறுபட்ட தீர்ப்பு.
4. செப்டம்பர் 30, 2026 – திருத்த மனு தாக்கல்.
5. பெரிய அமர்வு குறித்த தலைமை நீதிபதியின் முடிவு காத்திருக்கிறது.

வழக்கு ஒரு பார்வை

சட்டப் பிரச்சினை: பிரிவு 7 என்ன சொல்கிறது?

தேர்வுக் குழுவின் அமைப்பு

இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 7 தேர்வுக் குழுவின் அமைப்பை நிர்ணயிக்கிறது. பிரிவு 7-இன் படி, பிரதமர் தலைமையிலான குழுவில் மக்களவை எதிர்க்கட்சித் தலைவர் மற்றும் பிரதமரால் பரிந்துரைக்கப்படும் ஒரு மத்திய அமைச்சர் இடம்பெறுவர். இதனால் குழுவில் அரசுத் தரப்புக்கே இரண்டு வாக்குகள் கிடைக்கும் என்பது சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்களின் முதன்மை வாதம். அரசியல் சாசனப் பிரிவு 324(2), ஆணையர்களின் நியமனம் நாடாளுமன்றம் இயற்றும் சட்டத்துக்கு உட்பட்டது என்று கூறுவதால், நாடாளுமன்றத்துக்குச் சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் உண்டு என்பது அரசின் நிலை. ஆனால் அந்தச் சட்டம் ஆணையத்தின் சுதந்திரத்தையும் தேர்தலின் தூய்மையையும் பாதிக்கக் கூடாது என்பது அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாடாகும். இக்கோட்பாட்டுக்கு இந்தச் சட்டம் உட்படுகிறதா என்பதே மையச் சட்டப் பிரச்சினை. மேலும், பிரிவு 324(2)-இல் உள்ள ‘நாடாளுமன்றம் இயற்றும் எந்தச் சட்டத்துக்கும் உட்பட்டு’ என்ற சொற்றொடரை அரசு தனது வாதத்துக்கு ஆதாரமாகக் காட்டுகிறது. ஆனால் அந்தச் சட்டம் அரசியல் சாசனத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பான சுதந்திரமான, நியாயமான தேர்தல் என்ற கொள்கைக்கு முரணாக இருக்கக் கூடாது என்பதை மனுதாரர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இவ்வாறு ஒரே சட்டப் பிரிவுக்கு இரு வேறு விளக்கங்கள் எழுந்துள்ளன. ஆகவே, சட்டத்தின் ஒவ்வொரு பிரிவையும் அரசியல் சாசன மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் நீதிமன்றம் ஆராய வேண்டியுள்ளது. இதற்காகப் பெரிய அமர்வு தேவையா என்பதே தற்போதைய கேள்வியாகும். இத்தகைய ஆய்வு வெளிப்படையாகவும் முழுமையாகவும் நடைபெற வேண்டும் என்பதே சட்ட உலகின் எதிர்பார்ப்பு. இதனால் இந்த வழக்கை நுணுக்கமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

மனுதாரர்கள் தரப்பு வாதம்

மனுதாரர்கள் தரப்பின் வாதப்படி, தேர்வுக் குழுவில் நீதித்துறைப் பிரதிநிதி இல்லாததால் நியமன நடைமுறை நிர்வாகத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்துவிடுகிறது. ஆணையம் நடுநிலையாகச் செயல்பட வேண்டுமெனில், அதன் உறுப்பினர்களைத் தேர்வு செய்யும் முறையும் நடுநிலையாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். அனூப் பரன்வால் தீர்ப்பில் நீதிமன்றம் தலைமை நீதிபதியைக் குழுவில் சேர்த்தது தற்செயலானது அல்ல; அது ஆணையத்தின் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்யும் நோக்கம் கொண்டது என்பதும் அவர்களின் வாதம். நீதிமன்றம் வகுத்த வழிகாட்டுதலை நாடாளுமன்றம் சட்டம் மூலம் மாற்றுவது அதிகாரப் பிரிவினைக் கொள்கைக்கு எதிரானது என்றும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இந்த வாதங்கள் அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் முன்வைக்கப்பட்டன. இதே போன்ற வாதங்கள் நீதிபதிகள் நியமனத்துக்கான தேசிய நீதித்துறை நியமன ஆணையச் சட்டம் ரத்து செய்யப்பட்ட வழக்கிலும் எழுந்தன என்பதைச் சட்ட மாணவர்கள் நினைவில் கொள்ளலாம். அங்கு நீதித்துறைச் சுதந்திரம் அடிப்படைக் கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதி என்று நீதிமன்றம் கூறியது. அதேபோல், தேர்தல் ஆணையத்தின் சுதந்திரமும் அடிப்படைக் கட்டமைப்பில் அடங்குமா என்பதே இங்கு விவாதத்துக்குரியது. அத்துடன், நீதிமன்றம் இந்த வாதத்தை ஏற்றால், தேர்வுக் குழுவின் அமைப்பை மாற்றுமாறு அல்லது சட்டத்தின் சில பகுதிகளை ரத்து செய்யுமாறு உத்தரவிடலாம். அவ்வாறு நிகழ்ந்தால், ஏற்கனவே நியமிக்கப்பட்ட ஆணையர்களின் நிலை என்ன என்ற கேள்வியும் எழும்; இதற்கு நீதிமன்றம் இடைக்கால ஏற்பாடுகளை வகுக்கலாம். இவை அனைத்தும் இறுதித் தீர்ப்பைப் பொறுத்தே அமையும். இந்த வாதங்கள் நீதிமன்றத்தின் முன் மேலும் விரிவாக ஆராயப்படும்.

அரசுத் தரப்பு வாதம்

அரசுத் தரப்பின் வாதப்படி, நீதிமன்றத்தின் முந்தைய வழிகாட்டுதல் என்பது சட்டம் இல்லாத இடைக்காலத்துக்கான ஏற்பாடு மட்டுமே; நாடாளுமன்றம் சட்டம் இயற்றியவுடன் அந்த இடைவெளி நிரப்பப்பட்டுவிட்டது. தேர்வுக் குழுவில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இருப்பதால் போதிய சமநிலை உள்ளது என்றும், நீதிபதிகளை நிர்வாக நியமனங்களில் ஈடுபடுத்துவது நீதித்துறையின் பணிக்கு ஏற்றதல்ல என்றும் அரசுத் தரப்பு கூறுகிறது. மேலும், குழுவின் பரிந்துரையில் குறைபாடு இருந்தாலும் அதனால் மட்டுமே நியமனம் செல்லாது என்று சட்டமே கூறுகிறது என்பதும் அரசின் வாதம். இவ்வாறு இரு தரப்பும் தங்கள் நிலைப்பாட்டை அரசியல் சாசன அடிப்படையில் வலுவாக முன்வைத்துள்ளன; இறுதி முடிவை நீதிமன்றமே எடுக்கும். மேலும், இந்தச் சட்டம் ஆணையர்களின் பணி நிபந்தனைகளையும், அவர்களை நீக்குவதற்கான நடைமுறைகளையும் வகுக்கிறது. தலைமைத் தேர்தல் ஆணையரை நீக்குவதற்கு உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியை நீக்கும் நடைமுறையே பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்பது அரசியல் சாசனப் பாதுகாப்பு. இத்தகைய பாதுகாப்புகள் நீடிக்கும் வரை ஆணையத்தின் சுதந்திரம் காக்கப்படும் என்றும் அரசுத் தரப்பு வாதிடுகிறது. இருந்தாலும், சட்டத்தின் நோக்கம் நல்லது என்றாலும், அதன் அமலாக்கம் அரசியல் சாசனக் கொள்கைகளுக்கு உட்பட்டதா என்பதை நீதிமன்றம் மதிப்பிடும் உரிமை பெற்றுள்ளது. அந்த உரிமையையே நீதித்துறை மறுஆய்வு என்கிறோம். அரசுத் தரப்பு அந்த அதிகாரத்தை மறுக்கவில்லை; ஆனால் அதைப் பயன்படுத்தும் அளவு குறித்தே இரு தரப்புக்கும் வேறுபாடு உள்ளது. இதனால் வழக்கின் இருபுறமும் சமநிலையுடன் பார்க்கப்பட வேண்டும்; அதுவே நீதி வழங்கலின் அடிப்படை. இறுதி முடிவை நீதிமன்றமே தீர்மானிக்கும்.

சட்ட மாணவர்களும் வழக்கறிஞர்களும் கவனிக்க வேண்டியவை

• மாறுபட்ட தீர்ப்பில் ஒவ்வொரு நீதிபதியின் தனிக் காரணங்களையும் படிக்க வேண்டும்.
• அனூப் பரன்வால் (2023) தீர்ப்புடன் புதிய சட்டத்தை ஒப்பிட வேண்டும்.
• அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாட்டின் மூலம் சட்டத்தைச் சவாலிடும் வழிகளைக் கவனிக்க வேண்டும்.
• பெரிய அமர்வு அமைக்கப்படும்போது வழக்கு புதிதாக விசாரிக்கப்படும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

தொடர்புடைய அரசியல் செய்திகள்

• தேர்தல் ஆணையர் தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்யக்கோரி உச்ச நீதிமன்றத்தில் திருத்த மனு
• வாக்குச்சீட்டு முறையே வேண்டும்: இந்தியா கூட்டணி கூட்டு நடவடிக்கைத் திட்டம்
• மதுராந்தகம் இடைத்தேர்தல்: திமுக மீது தவெக தேர்தல் நடத்தை விதிமீறல் புகார்
• தாராபுரத்தில் முதல்வர் விஜய்: திமுக, அதிமுகவுக்கு தகுந்த பாடம் புகட்ட அழைப்பு

தொடர்புடைய சட்டச் செய்திகள்

• சட்டவிரோத கைதுக்குப் பின் மறுகைது: நீதித்துறை ஒப்புதல் அவசியம்
• விசாரணை தொடங்கிய பின் முன்னுரிமைச் சிக்கல்களைப் பிரிக்க முடியாது

ஆதாரங்கள்

• SCC Online வாராந்திர சட்டச் செய்தித் தொகுப்பு (செப்டம்பர் 21–27, 2026)
• ThePrint – தேர்தல் ஆணையர் நியமனச் சட்டத் தீர்ப்பு
• அனூப் பரன்வால் எதிர் இந்திய ஒன்றியம் (2023)

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

அடுத்து என்ன நடக்கும்?

மாறுபட்ட தீர்ப்பு வந்தபோது, இந்த விவகாரத்தைப் பெரிய அமர்வுக்கு அனுப்ப வேண்டுமா என்பதில் நீதிபதிகள் மாறுபட்ட கருத்து தெரிவித்தனர். அரசியல் சாசனம் தொடர்பான கேள்விகளை விசாரிக்க நிரந்தர ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியல் சாசன அமர்வு அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கிடையில், தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்யக்கோரித் திருத்த மனு (curative petition) தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. தலைமை நீதிபதி இந்த வழக்கை எந்த அமர்வுக்கு ஒதுக்குவார் என்பதைப் பொறுத்தே வழக்கின் அடுத்த கட்டம் அமையும். அதுவரை சட்டம் நடைமுறையில் இருக்கும் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த வழக்கின் முடிவு எதுவாக இருந்தாலும், அது எதிர்காலத் தேர்தல் சீர்திருத்தங்களுக்கான வழிகாட்டியாக அமையும் என்று சட்ட வட்டாரங்கள் கருதுகின்றன. மேலும், தேர்தல் ஆணையர்கள் நியமிக்கப்பட்ட பிறகு அவர்களின் முடிவுகள் நீதிமன்றங்களில் சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படுமா என்பதும் அடுத்த கேள்வியாக எழக்கூடும். ஆகவே, இந்த வழக்கின் ஒவ்வொரு கட்டத்தையும் கவனித்து வருவது அவசியம். தலைமை நீதிபதியின் முடிவு வந்தவுடன் வழக்கின் போக்கு தெளிவாகும். அதுவரை சட்டத்தின் கீழ் செய்யப்படும் நியமனங்கள் வழக்கின் இறுதி முடிவுக்கு உட்பட்டவையாகவே இருக்கும் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிடலாம். இது தேர்தல் ஆணையத்தின் அன்றாடப் பணிகளுக்குத் தடையாக இருக்காது என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வாசகர்கள் இந்த மாற்றங்களைக் கவனமாகப் பின்தொடரலாம். இவ்வாறு வழக்கின் அடுத்த கட்டம் தெளிவாகும் வரை வாசகர்கள் பொறுமை காப்பது நல்லது; மேலும் இது தொடர்பான நீதிமன்ற அறிவிப்புகளையும் உடனுக்குடன் வெளியிடுவோம். இதுவே தற்போதைய நிலை.