சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் முதன்மை மொழி: சட்டமன்றத் தீர்மானம், பிரிவு 348(2) – முழு சட்ட விளக்கம்

சுருக்கமான பதில்: சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதன்மை மொழியாகத் தமிழை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று ஒன்றிய அரசை வலியுறுத்தும் தீர்மானம், முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் முன்மொழிய, தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தில் 2026 செப்டம்பர் 3 அன்று ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது. அரசியலமைப்புப் பிரிவு 348(2) மற்றும் அலுவல் மொழிகள் சட்டம், 1963-இன் பிரிவு 7 ஆகியவற்றின் கீழ், குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுடன் ஆளுநர் இதற்கு அனுமதி வழங்க முடியும். இதற்கு முன் 2006-இலும் இதே போன்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது; ஆனால் 2012-இல் உச்ச நீதிமன்ற முழு அமர்வு அதை ஏற்கவில்லை.

உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் – தீர்மானத்தின் பின்னணி

“நீதி மக்களின் மொழியில் வழங்கப்பட வேண்டும்” – இது தமிழ்நாட்டில் பல பத்தாண்டுகளாக ஒலித்து வரும் கோரிக்கை. மாவட்ட நீதிமன்றங்களிலும் கீழமை நீதிமன்றங்களிலும் தமிழ் ஏற்கெனவே பயன்பாட்டில் உள்ளது. ஆனால், மாநிலத்தின் உயர்ந்த நீதிமன்றமான சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில், வழக்குகள், வாதங்கள், தீர்ப்புகள் அனைத்தும் இன்னும் ஆங்கிலத்திலேயே நடைபெறுகின்றன. தன் சொந்த வழக்கில் என்ன வாதிடப்படுகிறது, நீதிபதி என்ன தீர்ப்பளித்தார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, ஆங்கிலம் அறியாத ஒரு சாதாரண வழக்காடி மொழிபெயர்ப்பாளரையோ, வழக்கறிஞரையோ முழுமையாகச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை உள்ளது.

இந்தப் பின்னணியில், 2026 செப்டம்பர் 3 அன்று தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தில் முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் ஒரு முக்கியத் தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தார். சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதன்மை மொழியாகத் தமிழை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று ஒன்றிய அரசை வலியுறுத்திய அந்தத் தீர்மானம், அனைத்துக் கட்சிகளின் ஆதரவுடன் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது. செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) அடிப்படையிலான மொழிபெயர்ப்பு உள்ளிட்ட தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள், இந்த நீண்டகாலக் கோரிக்கையை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கு ஏற்ற சூழலை உருவாக்கியுள்ளன என்று முதலமைச்சர் தனது உரையில் குறிப்பிட்டார். உலகம் முழுவதும் சுமார் 9 கோடி மக்கள் பேசும் செம்மொழியான தமிழுக்கு, அதன் தாயகத்தின் உயர் நீதிமன்றத்தில் உரிய இடம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதே தீர்மானத்தின் மையக் கருத்து. இந்தக் கட்டுரையில், தீர்மானத்தின் உள்ளடக்கம், அரசியலமைப்புச் சட்ட அடிப்படை, கடந்த கால முயற்சிகள், சவால்கள், அடுத்த கட்ட நடைமுறைகள் ஆகியவற்றை விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

தீர்மானத்தின் முக்கியக் கோரிக்கைகள்

• சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் முதன்மை மொழியாகத் தமிழை அங்கீகரிக்க வேண்டும்.
• மனுக்கள் மற்றும் ஆவணங்களைத் தமிழில் தாக்கல் செய்வதற்கான நடைமுறைகளை உருவாக்க வேண்டும்.
• நீதிமன்றத்தில் தமிழில் வாய்மொழி வாதங்களை முன்வைக்க அனுமதிக்க வேண்டும்.
• அனைத்துத் தீர்ப்புகள், தீர்ப்பாணைகள் (Decrees), உத்தரவுகள் தமிழிலும் வழங்கப்பட வேண்டும்.
• நீதிபதிகள், வழக்கறிஞர்கள், நீதிமன்றப் பணியாளர்களுக்குச் சட்டத் தமிழில் பயிற்சியும், மொழிபெயர்ப்பு வசதிகளும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

முக்கிய அம்சங்கள் ஒரே பார்வையில்

சட்டப் பின்னணி – உயர் நீதிமன்ற மொழி குறித்து அரசியலமைப்பு என்ன சொல்கிறது?

பிரிவு 348(1) – ஆங்கிலமே அடிப்படை மொழி

இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 348(1), நாடாளுமன்றம் வேறு சட்டம் இயற்றும் வரை, உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் அனைத்து உயர் நீதிமன்றங்களின் நடவடிக்கைகளும் ஆங்கிலத்தில் நடைபெற வேண்டும் என்று கூறுகிறது. சட்டங்கள், அவசரச் சட்டங்கள், விதிகள் ஆகியவற்றின் அதிகாரப்பூர்வ உரையும் ஆங்கிலத்திலேயே இருக்க வேண்டும்.

பிரிவு 348(2) – மாநில மொழிக்கான வாய்ப்பு

ஆனால் பிரிவு 348(2) ஒரு முக்கிய விதிவிலக்கை வழங்குகிறது. ஒரு மாநிலத்தின் ஆளுநர், குடியரசுத் தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன், அந்த மாநிலத்தில் முதன்மை இருக்கை கொண்ட உயர் நீதிமன்றத்தின் நடவடிக்கைகளில் இந்தி அல்லது மாநிலத்தின் அலுவல் மொழியைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கலாம். எனினும், அந்த உயர் நீதிமன்றம் வழங்கும் தீர்ப்புகள், தீர்ப்பாணைகள், உத்தரவுகளுக்கு இந்த விதிவிலக்கு பொருந்தாது என்றும் அந்தப் பிரிவு கூறுகிறது.

அலுவல் மொழிகள் சட்டம், 1963 – பிரிவு 7

பிரிவு 348(2)-இன் அந்தக் குறைபாட்டை நிரப்பும் வகையில், அலுவல் மொழிகள் சட்டம், 1963-இன் பிரிவு 7 இயற்றப்பட்டது. இதன்படி, குடியரசுத் தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன், ஆளுநர் உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள், தீர்ப்பாணைகள், உத்தரவுகளுக்கும் இந்தி அல்லது மாநில அலுவல் மொழியைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கலாம். ஆனால், அவ்வாறு மாநில மொழியில் வழங்கப்படும் தீர்ப்புடன், அதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

தமிழ்நாடு அலுவல் மொழிச் சட்டம், 1956

தமிழ்நாடு அலுவல் மொழிச் சட்டம், 1956 மூலம் தமிழ் மாநிலத்தின் அலுவல் மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, பிரிவு 348(2) மற்றும் பிரிவு 7 ஆகியவற்றின் கீழ், உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழைப் பயன்படுத்த அனுமதி கோருவதற்குத் தமிழ்நாட்டுக்கு முழு அரசியலமைப்பு உரிமை உள்ளது.

கீழமை நீதிமன்றங்களில் ஏற்கெனவே தமிழ்

உரிமையியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CPC) பிரிவு 137 மற்றும் குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (தற்போது பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா – BNSS) தொடர்புடைய பிரிவுகள், கீழமை நீதிமன்றங்களின் மொழியைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தை மாநில அரசுக்கு வழங்குகின்றன. இதன் அடிப்படையில், தமிழ்நாட்டின் மாவட்ட மற்றும் கீழமை நீதிமன்றங்களில் தமிழ் ஏற்கெனவே நீதிமன்ற மொழியாகப் பயன்பாட்டில் உள்ளது. பல கீழமை நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் தமிழிலேயே எழுதப்படுகின்றன. எனவே, உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் என்பது இந்தச் சங்கிலியின் இயல்பான அடுத்த கட்டமாகும்.

சென்னை உயர் நீதிமன்றம் – ஒரு சுருக்க வரலாறு

சென்னை உயர் நீதிமன்றம், 1861-ஆம் ஆண்டு இந்திய உயர் நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தின் கீழ், 1862-இல் நிறுவப்பட்டது. கல்கத்தா, பம்பாய் உயர் நீதிமன்றங்களுடன் சேர்ந்து, இந்தியாவின் மூன்று பழமையான “சாசன உயர் நீதிமன்றங்களில்” (Chartered High Courts) இதுவும் ஒன்று. 160 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாறு கொண்ட இந்த நீதிமன்றம், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டவியலுக்குப் பல முக்கியத் தீர்ப்புகளை வழங்கியுள்ளது. 2004-இல் மதுரையில் இதன் நிரந்தரக் கிளை தொடங்கப்பட்டது. தென் மாவட்ட மக்கள் நீதிக்காகச் சென்னை வரை பயணிக்க வேண்டிய சிரமத்தைக் குறைத்த அந்த நடவடிக்கை போலவே, தமிழில் நீதி என்பதும் நீதியை மக்களுக்கு நெருக்கமாகக் கொண்டு செல்லும் அடுத்த கட்டமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ஆங்கிலம் நீதிமன்ற மொழியாக இருந்தது இயல்பானது; ஆனால் சுதந்திர இந்தியாவில், 75 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் மக்கள் மொழி உயர் நீதிமன்றத்திற்குள் நுழைய முடியாமல் இருப்பது சீர்திருத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று என்பதே தமிழ்நாட்டின் நிலைப்பாடு.

கூட்டாட்சியும் மொழிச் சமத்துவமும்

இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் 22 மொழிகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இவை அனைத்தும் அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் பெற்ற இந்திய மொழிகள். பிரிவு 348(2) “இந்தி அல்லது மாநில அலுவல் மொழி” என்று இரண்டையும் சமமாகக் குறிப்பிடுகிறது. அதாவது, அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்கள், உயர் நீதிமன்றங்களில் இந்தியும் பிற மாநில மொழிகளும் சம வாய்ப்பு பெற வேண்டும் என்றே கருதினர். ஆனால் நடைமுறையில், இந்திக்கு மட்டுமே அனுமதி வழங்கப்பட்டு, பிற மொழிகளுக்கான கோரிக்கைகள் நிலுவையில் வைக்கப்படுவது, அரசியலமைப்பின் அந்த உணர்வுக்கு முரணானது என்று தமிழ்நாடு வாதிடுகிறது. கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின்படி, ஒவ்வொரு மாநிலமும் தன் மக்களின் மொழியில் நிர்வாகத்தையும் நீதியையும் வழங்க உரிமை பெற்றிருக்க வேண்டும். இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்பது, இந்தியாவின் “வேற்றுமையில் ஒற்றுமை” என்ற அடிப்படைக் கோட்பாட்டை மேலும் வலுப்படுத்தும்.

ஏற்கெனவே மாநில மொழி அனுமதிக்கப்பட்ட உயர் நீதிமன்றங்கள்

பிரிவு 348(2)-இன் கீழ், நான்கு மாநிலங்களின் உயர் நீதிமன்றங்களில் இந்தி பயன்பாட்டுக்கு ஏற்கெனவே அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது:

• ராஜஸ்தான் உயர் நீதிமன்றம் (1950)
• அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் – உத்தரப் பிரதேசம் (1969)
• மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் (1971)
• பாட்னா உயர் நீதிமன்றம் – பீகார் (1972)

ஆனால், இந்தி அல்லாத எந்த மாநில மொழிக்கும் இதுவரை இந்த அனுமதி வழங்கப்படவில்லை. தமிழ்நாடு, குஜராத், மேற்கு வங்கம், கர்நாடகா உள்ளிட்ட மாநிலங்கள் தங்கள் மொழிக்கு அனுமதி கோரியுள்ளன. 1965-இல் ஒன்றிய அமைச்சரவை எடுத்த முடிவின்படி, இத்தகைய கோரிக்கைகளில் இந்தியத் தலைமை நீதிபதியின் ஒப்புதல் பெறப்பட வேண்டும் என்ற நடைமுறை பின்பற்றப்படுகிறது. இந்த நடைமுறையின் காரணமாகவே, தமிழ்நாட்டின் கோரிக்கை பல ஆண்டுகளாக நிலுவையில் உள்ளது. இந்திக்கு ஒரு அளவுகோல், பிற இந்திய மொழிகளுக்கு வேறொரு அளவுகோல் என்ற நிலை, கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கும் மொழிச் சமத்துவத்திற்கும் எதிரானது என்று தமிழ்நாடு நீண்ட காலமாக வாதிட்டு வருகிறது.

கடந்த கால முயற்சிகள் – ஒரு காலவரிசை

• 2004 அக்டோபர் 12: தமிழ் இந்தியாவின் முதல் செம்மொழியாக ஒன்றிய அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது.
• 2006 டிசம்பர் 6: சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழைப் பயன்படுத்த அனுமதி கோரும் தீர்மானம் தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது.
• 2012 அக்டோபர்: ஒன்றிய அரசு அனுப்பிய இந்த முன்மொழிவை உச்ச நீதிமன்ற முழு அமர்வு (Full Court) ஏற்க மறுத்தது.
• 2018 பிப்ரவரி: இந்த முன்மொழிவு இந்தியத் தலைமை நீதிபதியின் பரிசீலனைக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளதாக ஒன்றிய சட்ட அமைச்சர் மாநிலங்களவையில் தெரிவித்தார்.
• 2026 செப்டம்பர் 3: புதிய தீர்மானம் சட்டமன்றத்தில் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது.

உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் கோரி வழக்கறிஞர்கள் போராட்டங்கள், உண்ணாவிரதங்கள் நடத்திய வரலாறும் உண்டு. இந்தக் கோரிக்கை ஒரு அரசியல் கட்சியின் கோரிக்கை மட்டுமல்ல; தமிழ்நாட்டின் வழக்கறிஞர் சமூகம், தமிழ் அறிஞர்கள், பொதுமக்கள் அனைவரின் ஒருமித்த கோரிக்கை என்பதையே சட்டமன்றத்தின் ஒருமனதான ஆதரவு காட்டுகிறது.

2012 நிராகரிப்புக்கான காரணங்களும் இன்றைய மாறிய சூழலும்

2012-இல் உச்ச நீதிமன்ற முழு அமர்வு இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்காததற்கு முக்கியமாகச் சில நடைமுறைக் காரணங்கள் முன்வைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது:

1. நீதிபதிகள் இடமாற்றம்: உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் பிற மாநிலங்களிலிருந்தும் நியமிக்கப்படுவதும், இடமாற்றம் செய்யப்படுவதும் வழக்கம். தமிழ் அறியாத நீதிபதிகளுக்குச் சிரமம் ஏற்படும்.
2. உச்ச நீதிமன்ற மேல்முறையீடு: உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளுக்கு எதிரான மேல்முறையீடுகள் உச்ச நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லும்போது, மொழிபெயர்ப்பு தேவைப்படும்; இது தாமதத்தை ஏற்படுத்தும்.
3. சட்டச் சொற்கள்: சட்டத் துறைக்கான துல்லியமான தமிழ்ச் சொற்களஞ்சியம் போதுமான அளவு வளரவில்லை என்ற கருத்து.
4. முன்னுதாரணத் தீர்ப்புகள்: பெரும்பாலான முன்னுதாரணத் தீர்ப்புகள் (Precedents) ஆங்கிலத்தில் உள்ளன.

ஆனால், கடந்த 14 ஆண்டுகளில் சூழல் பெருமளவு மாறியுள்ளது:

• AI மொழிபெயர்ப்பு: உச்ச நீதிமன்றமே SUVAS போன்ற AI மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி, தனது தீர்ப்புகளைத் தமிழ் உள்ளிட்ட பல இந்திய மொழிகளில் வெளியிட்டு வருகிறது. இதனால் மொழிபெயர்ப்புத் தாமதம் என்ற வாதம் வலுவிழந்துள்ளது.
• சட்டத் தமிழ் வளர்ச்சி: சட்டத் தமிழ்ச் சொற்களஞ்சியங்கள், தமிழ் சட்ட நூல்கள், கீழமை நீதிமன்றங்களில் பல ஆண்டுகளாகத் தமிழில் எழுதப்பட்ட தீர்ப்புகள் ஆகியவை சட்டத் தமிழை வளப்படுத்தியுள்ளன.
• இருமொழி நடைமுறை: தமிழை “முதன்மை மொழி” ஆக்குவது என்பது ஆங்கிலத்தை நீக்குவது அல்ல. தமிழ் அறியாத நீதிபதிகள் ஆங்கிலத்தில் பணியாற்றவும், மொழிபெயர்ப்பு வசதியுடன் இருமொழி நடைமுறையைப் பின்பற்றவும் முடியும்.
• மின்னணு நீதிமன்றங்கள்: e-Courts திட்டத்தின் கீழ் ஆவணங்கள் டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்டுள்ளதால், மொழிபெயர்ப்புப் பணிகள் எளிதாகியுள்ளன.

நீதித்துறைத் தலைமையின் மாறிவரும் பார்வை

2012-க்குப் பிறகு, உயர் நீதிமன்றங்களில் உள்ளூர் மொழிகளின் பயன்பாடு குறித்து நீதித்துறைத் தலைமையின் பார்வையிலும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. 2022 ஏப்ரலில் டெல்லியில் நடைபெற்ற முதலமைச்சர்கள் மற்றும் உயர் நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதிகளின் கூட்டு மாநாட்டில், அப்போதைய இந்தியத் தலைமை நீதிபதி என்.வி. ரமணா, உயர் நீதிமன்றங்களில் உள்ளூர் மொழிகளை அனுமதிக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்தினார். அதே மாநாட்டில் பிரதமரும் நீதிமன்றங்களில் உள்ளூர் மொழிகளின் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்று பேசினார். அதைத் தொடர்ந்து, தலைமை நீதிபதி டி.ஒய். சந்திரசூட் காலத்தில், உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளை இந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடும் திட்டம் பெரிய அளவில் முன்னெடுக்கப்பட்டது. ஆயிரக்கணக்கான தீர்ப்புகள் தமிழ் உள்ளிட்ட மொழிகளில் e-SCR தளத்தில் கிடைக்கின்றன.

இந்த மாற்றங்கள், “மக்கள் மொழியில் நீதி” என்ற கோட்பாட்டை நீதித்துறையும் அரசும் இன்று ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன என்பதைக் காட்டுகின்றன. எனவே, 2012-இல் முன்வைக்கப்பட்ட நடைமுறைத் தடைகள் இன்று பெருமளவு நீங்கியுள்ள நிலையில், தமிழ்நாட்டின் புதிய தீர்மானம் சாதகமான பரிசீலனையைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு முன்பைவிட அதிகம் என்று சட்ட வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், இறுதி முடிவு உச்ச நீதிமன்றத்தின் கருத்தையும் ஒன்றிய அரசின் அரசியல் விருப்பத்தையும் பொறுத்தே அமையும்.

உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் – சாதாரண மக்களுக்கு என்ன பலன்?

நீதியை அணுகும் உரிமை (Access to Justice): அரசியலமைப்புப் பிரிவு 21 மற்றும் 39A ஆகியவை, அனைவருக்கும் நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. தன் வழக்கில் என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தன் மொழியில் புரிந்துகொள்வது, நீதியை அணுகும் உரிமையின் அடிப்படை அம்சம்.

வெளிப்படைத்தன்மை: தீர்ப்பு தமிழில் கிடைத்தால், வழக்காடி தன் வழக்கறிஞரின் விளக்கத்தை மட்டுமே நம்பியிருக்க வேண்டியதில்லை. தீர்ப்பை நேரடியாகப் படித்து, மேல்முறையீடு செய்வதா வேண்டாமா என்ற முடிவை அவரே எடுக்க முடியும்.

கிராமப்புற வழக்கறிஞர்களுக்கு வாய்ப்பு: தமிழில் சிறந்த சட்ட அறிவு கொண்ட, ஆனால் ஆங்கிலத்தில் சரளமில்லாத பல திறமையான வழக்கறிஞர்கள், உயர் நீதிமன்றத்தில் வாதாடத் தயங்குகின்றனர். தமிழில் வாதிட அனுமதி கிடைத்தால், அவர்களும் உயர் நீதிமன்றத்தில் சிறப்பாகப் பணியாற்ற முடியும்.

செலவு குறைவு: கீழமை நீதிமன்றத்தில் தமிழில் உள்ள ஆவணங்களை உயர் நீதிமன்ற மேல்முறையீட்டுக்காக ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கும் செலவும் நேரமும் மிச்சமாகும்.

சட்ட விழிப்புணர்வு: உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் தமிழில் கிடைத்தால், ஊடகங்களும் பொதுமக்களும் அவற்றைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொண்டு பரப்ப முடியும். இது சமூகத்தில் சட்ட விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கும்.

உலக நாடுகளின் நடைமுறை – பன்மொழி நீதிமன்றங்கள்

ஒரு நாட்டில் பல மொழிகள் பேசப்படும்போது, நீதிமன்றங்களில் மக்கள் மொழிக்கு இடமளிப்பது உலகின் பல நாடுகளில் வழக்கமான நடைமுறை. இந்த அனுபவங்கள், “பன்மொழி நீதிமன்றம் சாத்தியமில்லை” என்ற வாதத்தை மறுக்கின்றன.

• கனடா: ஆங்கிலம் மற்றும் பிரெஞ்சு ஆகிய இரு மொழிகளும் கூட்டாட்சி நீதிமன்றங்களில் சம அந்தஸ்து பெற்றவை. வழக்காடி தான் விரும்பும் மொழியில் வாதிடலாம்; தீர்ப்புகள் இரு மொழிகளிலும் வெளியிடப்படுகின்றன.
• சுவிட்சர்லாந்து: ஜெர்மன், பிரெஞ்சு, இத்தாலியன் என பல மொழிகளில் அந்நாட்டு உச்ச நீதிமன்றம் செயல்படுகிறது. வழக்கின் மொழியிலேயே தீர்ப்பு எழுதப்படுகிறது.
• இலங்கை: சிங்களமும் தமிழும் அந்நாட்டின் அலுவல் மொழிகள். அரசியலமைப்பின்படி நீதிமன்றங்களில் இரு மொழிகளுக்கும் இடமுண்டு; தமிழ் பெரும்பான்மைப் பகுதிகளில் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தமிழில் நடைபெறுகின்றன.
• சிங்கப்பூர்: தமிழ் அந்நாட்டின் நான்கு அலுவல் மொழிகளில் ஒன்று. நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் ஆங்கிலத்தில் நடைபெற்றாலும், தமிழ் பேசும் வழக்காடிகளுக்கு அரசே மொழிபெயர்ப்பாளர்களை வழங்குகிறது.
• ஐரோப்பிய ஒன்றிய நீதிமன்றம்: 24 அலுவல் மொழிகளில் எந்த மொழியிலும் வழக்குத் தொடரலாம்; தீர்ப்புகள் அனைத்து மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றன.

இலங்கையிலும் சிங்கப்பூரிலும் தமிழ் நீதிமன்றங்களில் இடம்பெறும்போது, தமிழின் தாயகமான தமிழ்நாட்டின் உயர் நீதிமன்றத்தில் அதற்கு இடமில்லை என்பது ஒரு முரண்நகையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

தமிழ்நாட்டு நீதித்துறையில் தமிழ் – இதுவரை நடந்தவை

தமிழ்நாட்டின் கீழமை நீதிமன்றங்களில் தமிழைப் பயன்படுத்துவதற்கான அரசாணைகள் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வெளியிடப்பட்டன. உரிமையியல் மற்றும் குற்றவியல் நீதிமன்றங்களில் சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், குற்றப்பத்திரிகைகள், பல தீர்ப்புகள் தமிழிலேயே பதிவு செய்யப்படுகின்றன. தமிழ்நாடு அரசின் சட்டத் துறை, மாநிலச் சட்டங்களின் அதிகாரப்பூர்வ தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகளை வெளியிட்டு வருகிறது. தமிழ்நாடு டாக்டர் அம்பேத்கர் சட்டப் பல்கலைக்கழகம் உள்ளிட்ட சட்டக் கல்வி நிறுவனங்களில் தமிழ் வழியில் சட்டக் கல்வி பயிலும் வாய்ப்பும் உள்ளது. சென்னை உயர் நீதிமன்றமும் தனது முக்கியத் தீர்ப்புகளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகளை வெளியிடும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளது.

இவை அனைத்தும் சேர்ந்து, உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை ஏற்கெனவே உருவாக்கியுள்ளன. அதாவது, இந்தக் கோரிக்கை புதிதாக ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்கக் கோரவில்லை; ஏற்கெனவே கீழமை நீதிமன்றங்களில் செயல்பட்டு வரும் நடைமுறையை உயர் நீதிமன்றத்திற்கு நீட்டிக்கவே கோருகிறது. கீழமை நீதிமன்றத்தில் தமிழில் நடந்த வழக்கு, மேல்முறையீட்டில் உயர் நீதிமன்றத்திற்கு வரும்போது முழுவதும் ஆங்கிலத்திற்கு மாற வேண்டிய தற்போதைய நிலை, நீதி வழங்கும் சங்கிலியில் ஒரு முறிவை ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவால்கள்

இந்தக் கோரிக்கையை நடைமுறைப்படுத்துவதில் சில சவால்களும் உள்ளன. பிற மாநிலங்களிலிருந்து வரும் நீதிபதிகளுக்கான மொழிபெயர்ப்பு ஏற்பாடுகள், பயிற்சி பெற்ற சட்ட மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், தமிழ்த் தட்டச்சு மற்றும் பதிவு வசதிகள், இருமொழி ஆவணங்களின் அதிகாரப்பூர்வத் தன்மை, உச்ச நீதிமன்ற மேல்முறையீட்டிற்கான சான்றிடப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு ஆகியவற்றுக்கு முறையான கட்டமைப்பு தேவை. மேலும், தமிழில் தீர்ப்பு எழுதப்பட்டால், அதுவும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் முரண்படும் இடங்களில் எது மேலோங்கும் என்பதற்கான தெளிவான விதியும் வகுக்கப்பட வேண்டும். அலுவல் மொழிகள் சட்டத்தின் பிரிவு 7-இன்படி, இத்தகைய சூழலில் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பே அதிகாரப்பூர்வமாகக் கருதப்படும் என்பது ஒரு தீர்வாக அமையலாம்.

இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள, படிப்படியான நடைமுறைப்படுத்தல் (Phased Implementation) சிறந்த வழியாக இருக்கும். முதல் கட்டமாக, தமிழில் மனுக்களைத் தாக்கல் செய்யவும், தமிழில் வாதிடவும் அனுமதிக்கலாம். இரண்டாம் கட்டமாக, முக்கியத் தீர்ப்புகளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பைக் கட்டாயமாக்கலாம். மூன்றாம் கட்டமாக, தமிழ் அறிந்த நீதிபதிகள் தமிழிலேயே தீர்ப்பு எழுத அனுமதிக்கலாம்.

அடுத்து என்ன நடக்கும்? – நடைமுறை விளக்கம்

1. சட்டமன்றத் தீர்மானம் ஒன்றிய அரசுக்கு (சட்டம் மற்றும் நீதி அமைச்சகம்) அனுப்பப்படும்.
2. ஒன்றிய அரசு, 1965 அமைச்சரவை முடிவின்படி, இந்தியத் தலைமை நீதிபதியின் கருத்தைக் கோரும்.
3. தலைமை நீதிபதி, உச்ச நீதிமன்ற முழு அமர்வு அல்லது சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் கருத்தைப் பெற்று பதில் அளிப்பார்.
4. ஒப்புதல் கிடைத்தால், குடியரசுத் தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன், தமிழ்நாடு ஆளுநர் பிரிவு 348(2) மற்றும் அலுவல் மொழிகள் சட்டப் பிரிவு 7-இன் கீழ் அறிவிப்பு வெளியிடுவார்.
5. அதன் பின்னர், உயர் நீதிமன்றம் தனது நடைமுறை விதிகளை (Original Side / Appellate Side Rules) திருத்தி, தமிழில் தாக்கல், வாதம், தீர்ப்புக்கான நடைமுறைகளை வகுக்கும்.

வழக்கறிஞர்களும் சட்ட மாணவர்களும் எப்படித் தயாராகலாம்?

• சட்டத் தமிழ்ச் சொற்களஞ்சியம்: “Writ” – நீதிப்பேராணை, “Injunction” – தடையுத்தரவு, “Decree” – தீர்ப்பாணை, “Petitioner” – மனுதாரர், “Respondent” – எதிர்மனுதாரர் போன்ற அடிப்படைச் சட்டச் சொற்களின் தமிழ் வடிவங்களை நன்கு அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.
• இருமொழி வரைவுத் திறன்: மனுக்கள், உறுதிமொழிப் பத்திரங்கள் (Affidavits), எழுத்துப்பூர்வ வாதங்கள் ஆகியவற்றைத் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் வரையும் திறனை வளர்த்துக்கொள்ளலாம்.
• தமிழ்த் தட்டச்சு மற்றும் ஒருங்குறி (Unicode): நீதிமன்ற ஆவணங்கள் மின்னணு முறையில் தாக்கல் செய்யப்படுவதால், ஒருங்குறித் தமிழ்த் தட்டச்சில் தேர்ச்சி அவசியம்.
• தமிழ் தீர்ப்புகளைப் படித்தல்: உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் உயர் நீதிமன்றம் வெளியிடும் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புத் தீர்ப்புகளைத் தொடர்ந்து படிப்பது, சட்டத் தமிழ் நடையைப் பழக உதவும்.
• AI கருவிகளைப் பயன்படுத்துதல்: மொழிபெயர்ப்புக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தினாலும், சட்டத் துல்லியத்திற்காக மனிதச் சரிபார்ப்பு அவசியம் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

வழக்கறிஞரின் பார்வை

சட்ட நோக்கில், உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் என்பது ஒரு “மொழி உணர்வு” கோரிக்கை மட்டுமல்ல; அது நீதியை அணுகும் அடிப்படை உரிமை சார்ந்த கோரிக்கை. அரசியலமைப்பே பிரிவு 348(2) மூலம் இதற்கான வழியைத் திறந்து வைத்துள்ளது. இந்திக்கு நான்கு மாநிலங்களில் வழங்கப்பட்ட அனுமதி, பிற இந்திய மொழிகளுக்கு மறுக்கப்படுவது, அரசியலமைப்புப் பிரிவு 14-இன் சமத்துவக் கோட்பாட்டுடன் முரண்படுவதாகவும் வாதிடலாம். அதே நேரத்தில், நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தையும், நீதிபதிகள் இடமாற்றம் போன்ற நிர்வாகத் தேவைகளையும் கருத்தில் கொண்டு, இருமொழி நடைமுறையுடன் கூடிய ஒரு சமநிலையான தீர்வே நடைமுறைக்கு உகந்தது. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி இன்று அந்தத் தீர்வைச் சாத்தியமாக்கியுள்ளது. வழக்கறிஞர்களும் சட்ட மாணவர்களும் சட்டத் தமிழில் தங்கள் திறனை வளர்த்துக்கொள்வது, இந்த மாற்றத்திற்கு முன்கூட்டியே தயாராவதற்கான சிறந்த வழி. வழக்காடிகளைப் பொறுத்தவரை, தற்போதைய நிலையிலும் தங்கள் வழக்கறிஞரிடம் வழக்கு ஆவணங்களின் தமிழ்ச் சுருக்கத்தையும், தீர்ப்பின் தமிழ் விளக்கத்தையும் கேட்டுப் பெறுவது அவர்களின் உரிமை. தேவைப்பட்டால், சட்டப் பணிகள் ஆணையக் குழுக்கள் (Legal Services Authorities) மூலமும் இலவச சட்ட உதவியையும் விளக்கத்தையும் பெறலாம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQ)

தொடர்புடைய செய்திகள்

• கடைகளில் தமிழ் பெயர் பலகை கட்டாயம்: நவம்பர் 1, 2026 இறுதிக் கெடு
• உச்ச நீதிமன்ற மண்டலக் கிளை சென்னையில் அமைப்பு – மத்திய அரசு கெஜட் அறிவிப்பு
• சாதிப் பெயர் நீக்கம்: அரசாணை செல்லும் – உயர் நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை தீர்ப்பு

முடிவுரை

“நீதி வழங்கப்பட்டால் மட்டும் போதாது; நீதி வழங்கப்பட்டது என்பது தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும்” என்பது சட்டத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடு. தன் மொழியில் புரியாத தீர்ப்பு, வழக்காடிக்கு “தெளிவாகத் தெரியும் நீதி” ஆகாது. 2006-இல் தொடங்கிய இந்தப் பயணம், 2026-இல் மீண்டும் புதிய உத்வேகத்துடன் தொடங்கியுள்ளது. AI மொழிபெயர்ப்பு, மின்னணு நீதிமன்றங்கள், வளர்ந்த சட்டத் தமிழ் ஆகியவை 2012-இல் இல்லாத வாய்ப்புகளை இன்று வழங்குகின்றன. ஒன்றிய அரசும் உச்ச நீதிமன்றமும் இந்த மாறிய சூழலைக் கருத்தில் கொண்டு, தமிழ்நாட்டின் ஒருமனதான கோரிக்கையைச் சாதகமாகப் பரிசீலிக்கும் என்பதே தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்பு. உலகின் மூத்த மொழிகளில் ஒன்றான தமிழ், அதன் தாயகத்தின் உயர் நீதிமன்றத்திலேயே முதன்மை இடம் பெறும் நாள், இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில் ஒரு பொன்னாளாக அமையும். அந்த நாளை நோக்கிய பயணத்தில், அரசு, நீதித்துறை, வழக்கறிஞர் சமூகம், சட்டக் கல்வி நிறுவனங்கள், தமிழ் அறிஞர்கள் ஆகிய அனைவரும் ஒருங்கிணைந்து பணியாற்ற வேண்டும். சட்டத் தமிழ்ச் சொற்களஞ்சியத்தைச் செம்மைப்படுத்துவது, பயிற்சி பெற்ற சட்ட மொழிபெயர்ப்பாளர்களை உருவாக்குவது, நீதிமன்றத் தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவது ஆகிய பணிகளை இப்போதே தொடங்கினால், ஒன்றிய அரசின் ஒப்புதல் கிடைத்தவுடன் எந்தத் தடையுமின்றி உயர் நீதிமன்றத்தில் தமிழ் ஒலிக்கத் தொடங்கும்.

ஆதாரங்கள்: SCC Online, News Today, The News Mill.

கட்டுரையாளர்: வழக்கறிஞர் சரவணன் ஆர் (Adv. Saravvanan R), வழக்கறிஞர் மற்றும் சட்ட ஆலோசகர், ராஜேந்திரா லா ஆபீஸ் எல்எல்பி (Rajendra Law Office LLP), சென்னை. உயர் நீதிமன்ற ரிட் மனுக்கள், மேல்முறையீடுகள் மற்றும் அரசியலமைப்பு வழக்குகள் தொடர்பான சட்ட ஆலோசனைக்கு: 📞 044-26533389 | 📱 +91-9994287060 | 🌐 www.lawyerchennai.com | 📩 sarav@lawyerchennai.com

பொறுப்புத் துறப்பு: இக்கட்டுரை பொதுத் தகவலுக்காக மட்டுமே; இது சட்ட ஆலோசனை அல்ல. உங்கள் தனிப்பட்ட சூழலுக்கு ஏற்ற ஆலோசனைக்கு தகுதியான வழக்கறிஞரை அணுகவும்.